Verloor die gemeenskap – Van Hopefield tot internasionale protesbewegings
CCN Online – Die stem van die gemeenskap.
Terwyl mense in lande soos Frankryk, Italië, Spanje en die Verenigde State hul ontevredenheid oor politieke leierskap op verskillende maniere uitspreek, ontstaan dieselfde vraag ook in Suid-Afrikaanse gemeenskappe.
Wat gebeur wanneer kiesers vertroue in hul verkose verteenwoordigers verloor?
In klein dorpe soos Hopefield is ontevredenheid nie noodwendig altyd op straat sigbaar nie. Dit kom dikwels na vore tydens gesprekke by plaaslike ondernemings, op sosiale media en in inwoners se daaglikse ervarings van dienslewering.
Die vraag is egter of ontevredenheid alleen genoeg is om verandering teweeg te bring.
In ’n demokratiese samelewing behoort stemreg nie bloot ’n emosionele reaksie, ’n familietradisie of ’n uitdrukking van lojaliteit aan ’n politieke party te wees nie. Dit is ’n belangrike besluit wat die rigting van ’n gemeenskap vir die volgende verkiesingstermyn kan beïnvloed.
Hopefield as voorbeeld
Hopefield bied ’n voorbeeld van die uitdagings wat ontstaan wanneer gemeenskapsbehoeftes en politieke aanspreeklikheid onder die vergrootglas kom.
Volgens kritiek wat geopper is, is daar gedurende die huidige DA-raadslid se termyn in Wyk 7 nie ’n gemeenskapsvergadering gehou nie. Hierdie bewering behoort deur die betrokke raadslid en munisipaliteit bevestig of weerlê te word.
Die gebrek aan kommunikasie tussen inwoners en hul verkose verteenwoordigers is ’n ernstige saak indien dit beteken dat probleme nie betyds bespreek en opgevolg word nie.
Een van die kwessies wat inwoners bekommer, is die beperkte beskikbaarheid van plek in die plaaslike hoërskool. Sommige leerders moet na Vredenburg en ander dorpe reis om hul skoolopleiding voort te sit. Die probleem het volgens plaaslike terugvoer oor baie jare ontwikkel.
Dit bring belangrike vrae na vore oor skoolkapasiteit, veilige verblyf vir leerders, vervoer en die verantwoordelikhede van die onderskeie owerhede.
Hoewel ’n raadslid nie noodwendig alleen oor skoolplasings of die bou van skole besluit nie, kan ’n aktiewe verteenwoordiger help om probleme onder die aandag van die verantwoordelike owerhede te bring, antwoorde te verkry en die gemeenskap op hoogte te hou.
Dit is juis waarom gereelde kommunikasie en openbare terugvoer so belangrik is.
Die verantwoordelikheid lê nie net by politieke leiers nie
Dit sal egter te maklik wees om alle verantwoordelikheid op verkose verteenwoordigers te plaas.
Kiesers speel eweneens ’n belangrike rol in die demokratiese proses. Wanneer mense ’n kandidaat ondersteun bloot omdat hulle nog altyd vir dieselfde party gestem het, die kandidaat aan hulle bekend is of die persoon deel van hul familie- of vriendekring is, kan belangrike vrae oor prestasie en aanspreeklikheid agterweë bly.
Dit beteken nie dat partylojaliteit verkeerd is of dat elke kandidaat dieselfde is nie. Dit beteken wel dat kiesers rede het om te vra of hul gekose verteenwoordigers hul beloftes nakom en werklik aandag aan plaaslike behoeftes gee.
’n Verkiesing behoort nie net oor die verlede van ’n politieke party te gaan nie. Dit behoort ook oor die toekoms van die gemeenskap te gaan.
- Vyf vrae wat kiesers behoort te vra
Voordat inwoners hul stem uitbring, kan hulle hulself die volgende vrae stel:
- Was die aangewese kandidaat toeganklik en sigbaar?
Was die kandidaat voor vorige verkiesings reeds betrokke by die gemeenskap, en het hy of sy ná die verkiesing steeds met inwoners kontak behou? Kan inwoners hul probleme direk met die kandidaat bespreek en redelike terugvoer verwag?
- Wat wys die aangewese kandidaat se rekord?
Kiesers behoort verder as verkiesingsbeloftes te kyk. Watter probleme het die kandidaat voorheen gehelp om aan te spreek? Watter vordering is bereik, en was die persoon steeds beskikbaar toe die verkiesingsveldtog verby was?
- Verstaan die aangewese kandidaat die gemeenskap se werklike behoeftes?
Was die kandidaat sigbaar en betrokke by die gemeenskap voordat hy of sy as kandidaat aangewys is? Het die persoon ná vorige verkiesings steeds belangstelling getoon in plaaslike probleme, of het sigbaarheid eers weer toegeneem toe ’n nuwe verkiesing nader gekom het?
In Hopefield sluit dit onder meer onderwysbehoeftes, behuising, werksveiligheid en dienslewering in.
- Is daar ’n realistiese plan?
Algemene verkiesingsbeloftes is nie genoeg nie. Kiesers behoort te weet wat voorgestel word, wie daarvoor verantwoordelik is en hoe vordering gemeet kan word.
- Sal die kandidaat ná die verkiesing aanspreeklik bly?
Verteenwoordiging eindig nie wanneer die stemme getel is nie. Gereelde terugvoer, openbare vergaderings en eerlike kommunikasie behoort deel van die proses te wees.
Hierdie vrae behoort aan alle kandidate gestel te word, ongeag hul politieke party of persoonlike agtergrond.
Is dit die antwoord om nie te stem nie?
Baie mense sê deesdae dat hulle nie meer wil stem nie omdat hulle voel dat niks verander nie.
Dit is ’n verstaanbare uitdrukking van frustrasie, maar is dit werklik die antwoord?
Om nie te stem nie, kan ’n manier wees waarop ’n kieser ontevredenheid uitdruk, maar dit waarborg nie dat die probleme wat tot dié besluit gelei het, opgelos sal word nie.
Deur aan verkiesings deel te neem, behou kiesers die geleentheid om hul voorkeur uit te spreek. Hulle kan ook ná die verkiesing voortgaan om hul verteenwoordigers se prestasie te monitor en antwoorde te eis.
Die groter uitdaging is dus nie bloot om mense aan te moedig om te stem nie, maar om hulle aan te moedig om ingelig en verantwoordelik te stem.
Die werk begin ná die verkiesing
Gemeenskapsvergaderings behoort nie bloot as ’n formaliteit beskou te word nie. Dit bied inwoners ’n geleentheid om vrae te stel, probleme te bespreek en te hoor watter stappe hul verteenwoordigers beplan.
Net so behoort inwoners nie tot die volgende verkiesing te wag voordat hulle hul ontevredenheid uitspreek nie. Hulle kan skriftelike navrae rig, openbare vergaderings versoek en die toepaslike kanale gebruik om probleme op te volg.
Verantwoordbaarheid is ’n gedeelde verantwoordelikheid: leiers moet bereid wees om antwoorde te gee, en gemeenskappe moet bereid wees om betrokke te bly.
Die keuse behoort aan die kieser
Die kern van die saak is eenvoudig: ’n Stembrief is meer as ’n keuse vir ’n politieke party. Dit is ook ’n keuse oor die soort verteenwoordiging wat ’n gemeenskap verwag.
Kiesers hoef nie hul politieke oortuigings prys te gee nie. Hulle behoort egter bereid te wees om moeilike vrae te vra, prestasie te beoordeel en hul besluite op meer as emosie of gewoonte te baseer.
Hopefield se uitdagings verdien ernstige aandag, maar die beginsel geld vir elke dorp en elke wyk in die land.
Baie mense sê hulle gaan nie stem nie omdat hulle voel dat niks verander nie. Maar is om nie te stem nie werklik die antwoord — of behoort die antwoord eerder te wees om beter ingelig te stem en leiers ná die verkiesing verantwoordbaar te hou?
Dit is ’n vraag wat elke kieser behoort te oorweeg voordat die volgende stembrief ingevul word.
