Stilte na die Storm van Teenstand
HOPEFIELD:- Terwyl die Weskus se “Eden” met sy ouwêreldse atmosfeer, delikate fynbos en groen koringlande, nog rustig lyk, broei daar ‘n storm onder inwoners.
Die beoogde reuse-sonkragplaas en verwante groenwaterstof- en e-brandstofaanleg deur Phelan Green Energy (via Cullisol Holdings) het die klein Weskusdorp diep verdeel. Gister, 6 Julie 2026, was die sperdatum vir kommentaar op die Watergebruikaansoek (WULA), maar nou heers daar ‘n onheilspellende stilte.
Niemand wil of kan antwoorde gee nie.
In Donderdag se Weslander het joernalis Danie Hefers ‘n deeglike ondersoekende berig gepubliseer onder die titel “Weskus se ‘Eden’ straks bedreig deur brandstof- en sonkragaanleg”. Die artikel skets ‘n prentjie van ‘n historiese dorp wat spog met meer as 500 fynbossoorte, maar nou bedreig word deur ‘n multimiljardrand-projek. Inwoners het by ‘n volgepakte gemeenskapsvergadering in die NG-kerksaal een ná die ander opgestaan: “Ons het ontwikkeling en werk nodig, maar nie só nie.
Hulle is nie eerlik nie.”
Wat is op die spel?
Die projek behels ‘n groot sonkragfasiliteit om krag te lewer vir ‘n beplande R50 miljard waterstof- en elektries volhoubare lugvaartbrandstof (eSAF)-aanleg. Voorstanders sien dit as ‘n ekonomiese reddingsboei in ‘n gebied met hoë werkloosheid – met tydelike en permanente poste, vaardigheidsontwikkeling en ‘n bydrae tot Suid-Afrika se groenenergiedoelwitte en Saldanha se waterstofspilpunt.
Maar teenstanders waarsku oor ernstige risiko’s:
– Omgewingsimpak: Skade aan fynbos-habitate, voëltrekroetes, moontlike grond- en waterbesoedeling, en waterverbruik in ‘n droogtegeteisterde streek.
– Erfenis en karakter: Die transformasie van landbougrond of grasveld na industriële sonpanele, met twyfel of dit ooit herstel kan word ná 20-30 jaar.
– Sosiale uitdagings: invloei van buite-arbeiders, druk op dienste, veiligheidskwessies en ‘n impak op die eiendomsmark.
– Deursigtigheid: Vrae oor die openbare-deelnameproses, gebrek aan duidelike inligting oor werksgetalle en vaardighede, en die gevoel dat besluite reeds agter geslote deure geneem is.
Weslander berig dat kennisgewingsborde reeds staan en masjinerie beweeg word, terwyl sleutelgoedkeurings nog in die maak is. Die Khoi-San Cochoqua-erfenisgroep eis dat prosesse opgeskort word.
Die Weskus-omgewingsbewaringsassosiasie (Woba) en ander groepe mobiliseer verder.
Stilte is hard
Ten spyte van die sperdatum wat pas verby is, is daar min nuus van die Saldanha Bay Munisipaliteit, die ontwikkelaars of die konsultante (soos WSP). Inwoners soek antwoorde op basiese vrae: Hoeveel plaaslike poste? Wat van watermonitering? Is daar ‘n regte gemeenskapsforum? Die gebrek aan kommunikasie voed wantroue.
Vorige berigte op CCN het hierdie verdeeldheid uitgelig – van hoop op werksgeleenthede tot vrese vir die dorp se siel. Hopefield staan by ‘n kruispad: Kan groen energie werklik “regverdig” wees as dit die plaaslike gemeenskap se stem ignoreer?
Wat is volgende?
Die bal is in die hof van Phelan Green Energy, die munisipaliteit en relevante owerhede. Deursigtige konsultasie, onafhanklike studies en duidelike verbintenisse tot plaaslike voordeel kan skeptisisme in steun omskep. Andersins kan die teenstand groei en regs- of openbare druk verhoog.
CCN sal die storie bly volg.
Inwoners word aangemoedig om as belanghebbendes te registreer by die relevante e-posadresse (beskikbaar via Woba of die konsultante) en hul stem te laat hoor.
Wat dink jy?
Is dit vooruitgang of ‘n bedreiging vir Hopefield se Eden? Deel jou gedagtes respektvol in die kommentaar.
#HopefieldEden #SolarDebate #WeskusGroenEnergie
Bronne sluit in Weslander-berigte deur Danie Hefers en plaaslike gemeenskapsinligting. Hierdie is ‘n onafhanklike CCN-berig.
